Rss

Schrijven met sociale media

11-2-2011

Tijdens de Paul Harland Dag van 15 januari 2011 kwam het in een paneldiscussie met schrijvers Thomas Olde Heuvelt, Jan J.B. Kuipers en Martijn Lindeboom erop hoe je je tegenwoordig als schrijver opstelt tegenover nieuwe media. Al discussiërend en meningen wisselend kwamen er nieuwe ideeën bij mij op over hoe sociale media een schrijver kunnen helpen. Ziehier de start van een experiment.

Sociale media als promotietool

Natuurlijk kun je gewoon reclame maken voor je werk en nieuwtjes de wereld in sturen via Twitter, Facebook, Hyves, weblogs, YouTube, fora, podcasts en websites. Dat is weliswaar een vrij passieve en reactieve manier (zeker voor de sciencefiction-minded onder ons), maar het werkt natuurlijk wel. Vele schrijvers houden ons op de hoogte van hun werk en leven via de sociale media en sommige doen dat heel erg veel en goed. Echter, dat is niet waar ik naar op zoek ben in deze blog.

Sociale media als onderdeel van het schrijf- en publicatieproces

Maar zelden is het product dat op de sociale media verschijnt ook daar voor geschreven, even afgezien van non-fictie blogs en twitterverhalen. Meestal is er een ‘meesterdocument’ waar het eigenlijk om draait. Het boek, dat na jaren noeste arbeid eindelijk uitgegeven wordt en waar een fragment van openbaar wordt gemaakt. Hoe modern ook, via podcast, YouTube of e-reader, het blijft een afsplitsing van het eigenlijke product: het boek of verhaal.
Dat kan anders, denk ik. Dus ik ben een experiment gestart. Het bestaat uit het combineren van verschillende media en formats, door het bij elkaar brengen van foto’s, verhalen en sociale media. Daarmee probeer ik de wereld en de personages van de pagina’s te trekken en hun leefomgeving uit te breiden van papier naar het digitale.

Doel van het experiment

De wereld is zoveel groter tegenwoordig, in de zin van de mogelijkheden en het overzicht over onze omgeving, en paradoxaal genoeg ook kleiner, want je kunt tegenwoordig iedereen makkelijk bereiken. Waarom zou je je met al die nieuwe media dan beperken tot het focussen op oude media? Ligt de toekomst van de schrijver bij het strak vasthouden aan het medium boek? Of wordt het een ‘story in a cloud’, een verhaal dat net als onze huidige wereld zich op veel meer dan één niveau afspeelt? Ik denk dat laatste. Ik hoop dat het papieren boek zal blijven bestaan, al vraag ik me af of toekomstige generaties, die met e-books op gaan groeien, ook die nostalgische hang zullen hebben. Het boek zal denk ik nog zeker een aantal jaren het centrale onderdeel zijn van een verhaal, een fictieve wereld zijn. Maar een bijbehorende website, een community en sociale media zullen een steeds grotere rol gaan spelen. Daar wil ik iets mee, dus vandaar dit experiment.

Uitwerking

Dit experiment is enkel een beginnetje. Ik heb veel grotere plannen, maar eerst maar eens voorzichtig beginnen 😉 Het experiment bestaat uit de volgende onderdelen:

1.     foto: Voor mijn grote fantasyproject rond Qu’Mar Ti-jin, de krijgsmeester uit de fantasielanden, heb ik een serie foto’s laten nemen. Verkleed in het krijgsmeesterspak en met zwarte contactlenzen in, poseerde ik in een heleboel verschillende houdingen. Soms stoer, soms maf, soms atletisch ingewikkeld… Erg leuk om te doen en er zaten een paar gave Qu’Mars tussen! We hebben ook een paar greenscreen filmtestjes gedaan, maar dat is een verhaal voor een andere keer.

2.     fotobewerking: Mijn goede vriend Remco Nieboer is een begaafd kunstenaar en we werken vaak samen aan projecten. Ik stuur hem om de zoveel tijd een nieuwe Qu’Mar foto toe, met een paar ideeën voor een achtergrond of situatie er bij. Hij gaat er mee aan de slag en ik krijg de meest verbluffende fotobewerkingen terug!

3.     snipperverhaal: Bij de situaties waar Remco Qu’Mar in geplaatst heeft, ga ik mijn fantasie de vrije loop laten en al snel ontstaat er een verhaal. Dit noem ik ‘snipperverhalen’ omdat het korte fragmenten zijn (zo’n 500 tot 1.000 woorden), die niet bedoeld zijn als afgerond verhaal, maar meer als een schets van de situatie, of een inkijkje in het karakter van de hoofdpersoon.

4.    fotogalerie: De fotobewerking plaats ik op hyves, vergezeld van een korte beschrijving, een aansprekende titel en een doorlink naar de bijbehorende blog.

5.    blog: Het verhaaltje plaats in een blog op bijvoorbeeld mijn hyvespagina en op de Qu’Mar hyve, met de fotobewerking erbij als illustratie.

6.     twitter: De titel van het verhaal, vergezeld van een link naar de blog, breng ik de wereld van de korte berichten in.

Tot nu toe heb ik één volledig uitgewerkt snipperverhaal met fotobewerking af: Bergen van smaragd, luchten van saffier. Ik vind het zelf een erg geslaagd experiment. Het geeft me nieuwe inzichten in mijn hoofdpersoon; in zijn achtergrond, zijn emoties, zijn verhouding met zijn familie en de wereld. Dit is niet een verhaal dat een specifieke rol zal krijgen in ‘De brandende krijger’, maar het is nu wel onderdeel van Qu’Mars geschiedenis, zijn leven en zijn legende.
Vervolgexperimenten staan in de steigers.
Dat is mijn toepassing van dit moment, maar wat is er verder mogelijk?

Schrijvers en sociale multimedia

Er zijn natuurlijk veel meer schrijvers die multimedia toepassen in en rondom hun boeken. Een snelle denk- en vraagronde levert op: Marcel van Driel (in Subrosa 1 en 2 en zijn nieuwe project Superhelden.nl past hij combinaties met internet en webgames toe), Iain M. Banks (een twittercampagne waar nieuwe namen voor Culture Minds verzonnen werden) en Clare Bell (die een gehele novelle opdeelde in secties van 140 tekens en die twitterde).

Later meer over combineren om te inspireren.

Martijn Lindeboom

Comments are closed.